Slide Jadwisin_1995 Pomoc zdolnym Kolejny
krok
Galeria Wstecz

Historia

Początki Pomoc
medyczna

Początki

Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci powstał 30 maja 1981 roku z inicjatywy Ryszarda Rakowskiego, ekonomisty i społecznika, człowieka wielkiego serca, niestrudzenie przez 30 lat działającego na rzecz dzieci i młodzieży w Polsce. Pierwszym przewodniczącym zarządu Funduszu był znany socjolog prof. Jan Szczepański. Od 1990 roku prof. Szczepański pełnił funkcję honorowego przewodniczącego. W latach 1998–2020 przewodniczącym zarządu był prof. Jan Madey z Instytutu Informatyki UW.

Pomoc medyczna

Pierwszym wyzwaniem, jakie postawili przed sobą członkowie stowarzyszenia, była poprawa opieki zdrowotnej nad dziećmi, w szczególności w obszarze perinatologii. Wkład Funduszu w radykalną zmianę sytuacji wcześniaków i edukację zajmujących się nimi lekarzy jest trudny do przecenienia. Pierwsze środki finansowe na ten cel pochodziły z zasobów Polskiego Komitetu UNICEF oraz ze zbiórek społecznych. Następnie dzięki pomocy Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej Fundusz otrzymał dotacje od rządu włoskiego, Konfederacji Szwajcarskiej, Japonii oraz Komisji Europejskiej.

W połączeniu ze wsparciem partnerów krajowych,m.in. City Banku (wcześniej Banku Handlowego w Warszawie SA), umożliwiło to zakup sprzętu medycznego dla szpitali dziecięcych, w szczególności oddziałów neonatologii, chirurgii i anestezjologii. W sumie w latach 1983–2006 zakupiono sprzęt o łącznej wartości 5,3 mln złotych, w tym: zestawy narzędzi do chirurgii noworodka, zestawy do przeszczepu nerek i wątroby, cystoskopy, namioty laminarne do przeszczepu szpiku, inkubatory do intensywnej terapii, respiratory noworodkowe, urządzenia do wspomagania oddychania u noworodków, pompy infuzyjne, przewoźne aparaty rentgenowskie oraz łóżeczka noworodkowe służące do upowszechniania systemu „matka z dzieckiem”.

Równolegle – głównie dzięki współpracy z amerykańską organizacją Children’s Medical Care Foundation – Fundusz zapewnił szkolenie w czołowych szpitalach USA i Europy 57 neonatologów, anestezjologów, chirurgów dziecięcych oraz umożliwił 47 lekarzom z całej Polski udział w kursach Międzynarodowego Stowarzyszenia Edukacji Podyplomowej IPOKRaTES, dotyczących najistotniejszych problemów leczenia noworodków i niemowląt, prowadzonych przez najwybitniejszych specjalistów z całego świata. Wynikiem tych działań było spektakularne obniżenie wskaźników umieralności niemowląt z 20 promili w 1990 roku do 7,4 w 2005.

Oprócz bezpośredniego wsparcia dla szpitali Fundusz prowadził też wiele szeroko zakrojonych akcji edukacyjnych,upowszechniając m.in. standardy Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące opieki nad noworodkami i niemowlętami oraz wiedzę o potrzebach dzieci chorych i niepełnosprawnych. Promował nowe metody leczenia i rehabilitacji (m.in. autyzmu), humanizację porodu, system „matka z dzieckiem” w położnictwie i karmienie piersią.

Ponadto zapewniał zakup najnowszych publikacji medycznych i doprowadził do wydania polskiego tłumaczenia znakomitego podręcznika pediatrii Nelsona. Szczególnie dużo uwagi Fundusz poświęcił warunkom pobytu dzieci w szpitalu. Wydał książeczkę i plakat promujący otwarte drzwi w szpitalach oraz plakat z Europejską Kartą Praw Dziecka w Szpitalu, uzupełniał wyposażenie szpitali – zwłaszcza oddziałów, gdzie leczone są dzieci najciężej chore – w sprzęt audiowizualny i zabawki odwracające uwagę od choroby i cierpienia, m.in. klocki Lego.

Podkreślał, że obok potrzeby bezpieczeństwa potrzeba rozwoju należy do podstawowych potrzeb dziecka, również dziecka chorego, wskazywał na konieczność tworzenia w szpitalu możliwości aktywności i zabawy służącej rozwojowi oraz edukacji, promował Europejską Kartę Praw Dziecka Chorego do Edukacji w Szpitalu i w Domu.

Kolejny krok

Wiele lat prowadzenia i rozwijania Programu zaowocowało ogromną wiedzą i doświadczeniem, zgromadzonym przez środowisko tutorów i wolontariuszy. Dotyczyła ona nie tylko problemów i potrzeb osób wybitnie zdolnych oraz metod pracy z nimi, ale również ich otoczenia szkolnego. Gromadząc obserwacje i opinie, stopniowo dochodziliśmy do wniosku, że warto dzielić się tą wiedzą, przede wszystkim z nauczycielami – to oni na co dzień starają się na własną rękę wspierać uczniów z pasją, którym system edukacji ma niewiele do zaoferowania.

Pierwszym krokiem na tej drodze było przygotowanie przez dwoje absolwentów Programu, Marcina Brauna i Marię Mach, poradnika przeznaczonego dla nauczycieli i rodziców Zdolne dziecko. Pierwsza pomoc. Poradnik został wydany nakładem Funduszu w 2012 roku w 7 tysiącach egzemplarzy, które były dystrybuowane nieodpłatnie, podobnie jak wersja elektroniczna, dostępna do pobrania w dziale CZYTELNIA.

W kolejnym kroku szukaliśmy możliwości bezpośredniego wsparcia nauczycieli chcących pracować niekonwencjonalnie, by rozwijać w uczniach ich zainteresowania i pasje. Zaczęliśmy od nawiązania w 2017 roku współpracy z siecią Klubów Młodych Odkrywców działającą pod patronatem Centrum Nauki Kopernik. To właśnie spośród opiekunów klubów rekrutowali się pierwsi nauczyciele, którzy wzięli udział w wizytach studyjnych podczas Wielodyscyplinarnego obozu naukowego i Wakacyjnych Spotkań Wielodyscyplinarnych. Rok później, dzięki wsparciu Fundacji Credit Suisse uruchomiliśmy pilotażową edycję programu Inspiratorium, a w 2019 roku kolejną. Z naszym programem staramy się docierać do nauczycieli w całej Polsce, a szczególnie tych pracujących w małych miejscowościach, daleko od dużych ośrodków akademickich. Wprawdzie w 2020 roku pandemia wstrzymała kolejną edycję Inspiratorium, ale jesteśmy zdeterminowani, aby kontynuować program i rozwijać go w kolejnych latach.

Back to top