Informacje o działalności Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci

Działalność Funduszu opiera się na pracy społecznej członków i sympatyków oraz współpracy z wyższymi uczelniami, instytutami badawczymi, towarzystwami lekarskimi i artystycznymi, społecznym ruchem na rzecz dzieci niepełnosprawnych i instytucjami kulturalnymi. Dofinansowywana jest z pieniędzy ofiarowywanych przez przedsiębiorstwa, banki, instytucje, osoby indywidualne, a także władze państwowe naszego kraju i innych krajów. W latach 1990-2007 Fundusz otrzymał pomoc finansową na działalność z wybitnie uzdolnionymi głównie od Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Komitetu Bdań Naukowych)a także Fundacji Bankowej im. Leopolda Kronenberga. Wspierają Fundusz również: Fundacja BRE Banku, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Nestle Polska, ZAiKS, Fundacja ORLEN Dar serca. Od 2003 roku znacząco dofinansowuje realizację programu Fundacja J and S Pro Bono Poloniae. W roku 1993 uzyskaliśmy dotację z funduszy złotówkowych Komisji Wspólnoy Europejskich. W 1997 i 1998 program Funduszu został znacząco dofinansowany ze środków złotowych pomocy Rządu Włoskiego dla Polski. W 1998 roku otrzymaliśmy grant w ramach pomocy Unii Europejskiej dla Polski z funduszy Phare Fiesta II. W latach 1998-2001 wpierała Fundusz Fundacja im. Stefana Batorego.

Wszystkich, którzy chcieliby się zapoznać w rezulatami naszej działalności zachęcamy do ściągnięcia Sprawozdania merytorycznego za 2008 rok oraz bilansu wraz z informacją dodatkową

Cele Funduszu

• poprawa warunków rozwoju dzieci i młodzieży, zwiększenie szans pełnego rozwoju dzieciom wybitnie uzdolnionym,
• poprawa opieki zdrowotnej nad dziećmi w Polsce do poziomu odpowiadającego aktualnemu stanowi wiedzy i standardom Światowej Organizacji Zdrowia.

Programy Funduszu

1. Pomoc w rozwoju uczniom szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych o wybitnych uzdolnieniach poznawczych, technicznych, muzycznych, baletowych i plastycznych.
2. Pomoc w szkoleniu lekarzy z wiodących placówek w Polsce w opiece nad noworodkiem.
3. Zwiększenie możliwości leczenia dzieci w stanie zagrożenia życia, z chorobą nowotworową: pomoc w szkoleniu lekarzy, promowanie nowych metod terapii.
4. Poprawa warunków leczenia dzieci w szpitalu, ograniczenie pobytu dziecka w szpitalu do przypadków i czasu niezbędnego w leczeniu, organizacja życia szpitalnego z uwzględnieniem szczególnych potrzeb dziecka, tworzenie środowiska sprzyjającego jego dobremu samopoczuciu i rozwojowi również w szpitalu.